Francuski plan oblężenia Kołobrzegu

Francuski plan oblężenia Kołobrzegu


W ostatnim artykule historycznym pisałem o planie oblężenia Twierdzy Kołobrzeg w 1807 roku, w którym zaznaczona i opisana została Reduta Polska (przeczytaj). Tym razem inna ciekawostka.



To fortyfikacja, którą opisałem w książce pt. „Reduta Polska a fortyfikacje Twierdzy Kołobrzeg podczas oblężenia w 1807 roku”, która ukazała się dzięki wsparciu finansowemu Powiatu Kołobrzeskiego. Znajduje się on książce Seebacha. Dziś, chciałbym zainteresować czytelników innym planem, który wykonała strona francuska, a więc wojska oblegające Twierdzę Kołobrzeg. Nie jest to plan do tej pory niepublikowany, natomiast nadal jest to źródło, które dostarcza nam nowej wiedzy na temat napoleońskiego oblężenia Kołobrzegu.

Francuzi, podobnie jak Prusacy, musieli wykonywać plany związane z postępem oblężenia Kołobrzegu. To nie jest nowa hipoteza. Ale dopiero w tym dziesięcioleciu, dzięki digitalizacji zbiorów, udało się pozyskać dostęp do zbiorów, wszystko wskazuje na to, że rozproszonych. Powyższa mapa pochodzi z Bibliotèque Nationale de France i została wykonana 28 czerwca 1807 roku. Nie ulega wątpliwości, że tych planów było więcej, o czym świadczy publikacja niemal identycznego planu, rozszerzonego o nazwy fortyfikacji oblężniczych w 1966 roku. Nie udało mi się dotrzeć do oryginału tego planu. Pierwotnie, został on opublikowany przez B. Frankiewicza w artykule „Plany oblężeń Kołobrzegu” w „Materiałach Zachodniopomorskich” nr 5/1966. Plan ten nosi datę 3 lipca 1807.

Główną częścią planu jest Twierdza Kołobrzeg wraz z jej fortyfikacjami, zaznaczonymi nieco umownie, od zachodu z rdzeniem Dzieła Rogowego Ujście, fortyfikacjami od strony północnej z Bastionem Prusy i rdzeniem fortyfikacji Rawelinu Bytów, fortyfikacji wschodnich z Bastionem Pomorze i Magdeburg, a wreszcie z frontem Geldern na Wyspie Solnej od południa. Plan jest w niektórych kwestiach dość umowny, biorąc pod uwagę lokalizację na tej samej wysokości Niekanina i Stramnicy, ale dla naszego zrozumienia sytuacji jest to de facto bez znaczenia. Mamy zaznaczone poszczególne obozy, zaczynając od północy od strony Kołobrzeskiego Lasu od Obozu Polskiego, miejsca, gdzie stacjonowali żołnierze 1 Pułku Legii Poznańskiej pod dowództwem księcia pułkownika Antoniego Sułkowskiego. Plan pokazuje coś, co jest dla nas oczywiste: doskonałe warunki terenowe do obrony twierdzy: bagna, tereny podmokle, rozlewisko Parsęty. Potwierdza się kwestia tego, że prace oblężnicze można było prowadzić z kierunku Zieleniewa oraz Kołobrzeskiego Lasu. Tylko od tej strony znajdowały się dwie wyżyny, które umożliwiały podejście pod twierdzę. Na niebiesko, zaznaczono fortyfikacje polowe wojsk oblężniczych, na czerwono – pruskich. Głównym celem od strony wschodniej był Fort Wilczy znajdujący się na Wilczej Górze. O niego toczono niezwykle krwawe walki, w których udział brali żołnierze polscy.

Robert Dziemba

Materiał powstał w ramach projektu "Opracowanie i wydanie w formie książkowej publikacji na temat fortyfikacji Twierdzy Kołobrzeg na początku XIX w.", realizowanego przez Fundację Historia Kołobrzegu przy dofinansowaniu ze środków z budżetu Powiatu Kołobrzeskiego.