Ludwik Moritz von Lucadou

Urodził się 23 marca 1741 roku w Genewie. Zmarł 21 czerwca 1812 roku w Koszalinie. Wicekomendant, a następnie komendant Twierdzy Kołobrzeg.

W 1760 roku rozpoczął służbę w armii pruskiej w stopniu chorążego. Brał udział w wojnie siedmioletniej, W 1779 roku jako porucznik otrzymał od króla Fryderyka Wielkiego honorową szpadę. Był człowiekiem odważnym, choć nie do końca poprawnie mówił po niemiecku. W 1803 roku skierowano go do Kołobrzegu na stanowisko wicekomendanta twierdzy, a w 1804 roku został komendantem.

W historiografi niemieckiej, niesłusznie, zapisał się jako niedołężny starzec i tchórz. Jest to pogląd całkowicie nieprawdziwy. W 1806 roku, po klęsce wojsk pruskich i poddawaniu twierdz, Lucadou oddalił poselstwo francuskie odmawiając poddania Twierdzy Kołobrzeg. W tym casie popadł w konflikt z przewodniczącym mieszczan - Joachimem Nettelbeckiem. Ten starszy człowiek miał za złe komendantowi, że nie konsultuje z nim swoich decyzji - wydawał nawet własne polecenia. Ale gdy rozpoczęło się oblężenie twierdzy w 1807 roku i Lucadou przyjął w budynku komendantury poselstwo francuskie, zaś Nettelbeckowi zamknięto drzwi przed nosem, ten ostatni napisał donos do króla. Wyższych rangą mieszczan irytyował nawet francuski akcent wypowiedzi dowódcy twierdzy. Widać było wyraźnie, że ten konflikt trzeba przeciąć, gdyż mieszkańcy byli do obrony twierdzy bardzo potrzebni. Dlatego nastąpiła zamiana komendanta na Augusta Neitharda von Gneisenau, którego uprzednio poinformowano o charakterze Nettelbecka. Nowy komendant dał mu za zadanie pilnowanie śluz, które były ważne z punktu widzenia obrony fortyfikacji i tym zjednał sobie staruszka. Film "Kolberg" Veita Harlana ten konflikt pomiędzy Lucadou a Nettelbeckiem wynaturza i nadaje mu charakter defetystyczny. Tak nie było. Lucadou całe oblężenie twierdzy kołobrzeskiej w 1807 roku spędził w mieście.

Król docenił jego zasługi. Po oblężeniu został awansowany na generała-majora.


Ludwik Moritz von Lucadou - kadr z filmu "Kolberg" Veita Harlana.