Historia twierdzy w datach

1627 – Okupacja Kołobrzegu przez wojska cesarskie. Na zewnątrz średniowiecznych murów miejskich budowane są pierwsze fortyfikacje nowożytne.

1653 – Szwecja przekazuje Kołobrzeg Brandenburgii. 16 czerwca do miasta wchodzi batalion piechoty pod dowództwem gen. Otto Christofa von Sparr. Kołobrzeg zostaje stolicą Provinz Pommern i otrzymuje od wielkiego elektora status twierdzy.

1655 – Wielki elektor założył w Kołobrzegu Akademię Rycerską.

1657 – 3 maja w Basztę Prochową nad Parsętą, w której znajdowały się 82 cetnary prochu, uderzył piorun. Baszta eksplodowała, niszcząc wiele budynków i uszkadzając południową wieżę kolegiaty.

1657 – Wielki elektor założył w Kołobrzegu Port Wojenny.

1675 – alarm w twierdzy w związku z faktem, że oddział szwedzki rozbił obóz milę od miasta. Spalono przedmieścia i szykowano się do obrony. Na szczęście Szwedzi zostali pokonani pod Fahrbellin i zagrożenie minęło.

1680 – Port Wojenny przeniesiono do Piławy.

1684 – W twierdzy zbuntowali się oficerowie. Bunt został krwawo stłumiony.

1701 – Rozwiązano Akademię Rycerską, na miejscu której powołano Szkołę Kadetów w w1703 roku.

1708 – Powstała Brama Radzikowska.

1709 – Zbudowano Szaniec Ujście, zaprojektowany przez kpt. Inż. Frauendorffa.

1714 – 25 sierpnia Kołobrzeg odwiedził król Fryderyk Wilhelm I.

1716 – Zlikwidowano Szkołę Kadetów.

1758 – 3 października rozpoczęło się oblężenie twierdzy przez Rosjan w wojnie siedmioletniej. Zakończyło się 29 października wycofanie się Rosjan.

1760 – 26 sierpnia rozpoczęło się drugie oblężenie twierdzy przez Rosjan w wojnie siedmioletniej. Była to operacja morsko-lądowa. Rosjanie zwinęli oblężenie 23 sierpnia.

1761 – W sierpniu rozpoczęły się walki pod twierdzą. Atakowali Rosjanie, a pod Kołobrzegiem bronił się obóz warowny. Miasto było odcięte od zaopatrzenia. Gdy późną jesienią w rowach zamarzła woda, a w twierdzy zabrakło jedzenia, rozpoczęto rokowania. 16 grudnia twierdza skapitulowała. Rozpoczęła się okupacja rosyjska.

1762 – 9 sierpnia Kołobrzeg opuścili Rosjanie.

1763 – W lipcu z niewoli powrócił płk Heyde, który objął ponownie obowiązki komendanta twierdzy.

1770-1774 – Wielka modernizacja twierdzy. Powstaje Fort Ujście, Reduta Bagienna, Półbastion Geldern II przebudowano na bastion. Powiększono Bastion Magdeburg. Powstał również Szaniec Kościelny i Szaniec Ceglany.

1806 – W listopadzie pod Kołobrzegiem stanęły wojska napoleońskie.

1807 – Oblężenie napoleońskie twierdzy zakończone traktatem pokojowym w Tylży.

1820 – Król Fryderyk Wilhelm III podczas wizyty w Kołobrzegu podniósł miasto do rangi twierdzy I klasy.

1832-1836 – Kolejna modernizacja twierdzy. Ulepszono Fort Ujście. Po przeciwnej stronie powstał Szaniec Heydego. Nad Kanałem Drzewnym powstała Reduta Solna. Przebudowano Fort Wilczy. Nad morzem powstał Szaniec Kamienny.

1857 – 50-lecie obrony miasta przed wojskami napoleońskimi. Honorowe obywatelstwo otrzymało 12 żyjących wówczas obrońców: gen. piechoty August Wilhelm von Koch, ziemianin Griebenow, płk w st. spocz. Fryderyk von Bülow, gen. piechoty w st. spocz. Von Holleben, mjr w st. spocz. Schulz, urzędnik pocztowy Raasch, nadleśniczy von Kobilinsky, gen. porucznik w st. spocz. Franciszek von Loukaodu, gen. major w st. spocz. Fryderyk Wilhelm Roth, ppłk w st. spocz. Fryderyk von Stanckor, mjr w st. spocz. Fryderyk von Petersdorf, ppłk w st. spocz. Henryk August von Priesdorf.

1859 – Powstała Kolej Zachodniopomorska Szczecin-Gdańsk z odgałęzieniem Kołobrzeg Białogard. Budowa torów odseparowała fortyfikacje główne od fortyfikacji polowych.

1861 – W kołobrzeskim garnizonie ustanowiono kapelana ze znajomością języka polskiego.

1863 – Nowe porozumienie władz miasta w komendantem twierdzy w sprawie zagospodarowania miasta, które stawało się nadmorskim uzdrowiskiem.

1865 – 2 lipca przed ratuszem odsłonięto pomnik króla Fryderyka Wilhelma III autorstwa Fryderyka Drakego. Po bokachznajdowały się reliefy m.in. z sylwetkami Gneisenaua i Nettelbecka.

1872 – Zapadła decyzja o likwidacji Twierdzy Kołobrzeg. Do 1887 roku istniała twierdza morska.

1944 – W listopadzie Kołobrzeg ponownie został ogłoszony twierdzą.

1945

1 marca komendantem twierdzy został płk Fritz Fullriede.

2 marca ukazał się ostatni numer „Kolberger Zeitung”.

3/4 marca płk Fullriede ogłosił stan oblężenia twierdzy.

4 marca Rosjanie próbują zając Kołobrzeg.

5 marca Rosjanie ściągają posiłki i walczą na przedmieściach.

6 marca Rosjanie nadal nie mogą przełamać zewnętrznego pierścienia obrony twierdzy.

7 marca mają miejsce kolejne nieskuteczne ataki Rosjan. Pod Kołobrzeg docierają pierwsze oddziały 6 dywizji Piechoty.

8 marca 6 Dywizja Piechoty miała oczyścić miasto z resztek nieprzyjaciela. Rozkaz ten był nierealny i nie został wykonany.

9 marca do walki wkraczają oddziały 3 Dywizji Piechoty.

10 marca dwie polskie dywizji toczą ciężkie walki o Twierdzę Kołobrzeg.

11 marca w mieście trwa ewakuacja cywili, Polacy posuwają się powoli naprzód.

12 marca do Kołobrzegu docierają oddziały 4 Dywizji Piechoty.

13 marca polscy żołnierze zdobyli zewnętrzny pierścień obrony. Zaczynają się walki uliczne w centrum Kołobrzegu.

14 marca Polacy proponują komendantowi twierdzy poddanie się i gwarantują życie całej załogi twierdzy. Fullriede komunikat odbiera, ale nie odpowiada na niego. Niemcy będą bronić się do ostatniego naboju.

15 marca trwają ciężkie walki uliczne. Polacy zdobywają ratusz i kolegiatę.

16 marca trwają walki w dzielnicy uzdrowiskowej i o dworzec kolejowy.

17 marca Polacy przygotowują się do ostatecznego natarcia i zmiażdżenia niemieckiej obrony.

18 marca oddziały niemieckie ewakuują się drogą morską. Polacy zdobywają Kołobrzeg. Późnym popołudniem mają miejsce zaślubiny z morzem.